دسامبر بیست شونزده. وای پی در حال دیسکاس کردن تیکت

امروز بعد از هزار سال اومدم اینجا رو خوندم. نمیدونم چرا. شاید به خاطر حس آخر ساله که آدم ناخودآگاه برمیگرده پشت سرشو نگاه میکنه. آدرس اینجا رو به سختی یادم اومد و بعد که خواستم اینو بنویسم پسوردش رو سخت تر.
خواستم فقط برای خودم یادآوری کنم که اینجا نوشتن خوبه و باید ادامه اش بدم.
همونطور که روز اول حدس زده بودم، هیچ چی از این اتفاقهایی که اینجا نوشتم رو یادم نمیاد و فقط به طرز جالبی حسش شبیه یک فیلمیه که دیدم…

همینا دیگه.
فعلا.